Natuurbeheer moet drastisch om

Het zal u niet ontgaan zijn dat het slechte tijden zijn voor de bomen. Driftig wordt overal gekapt. Biomassa is niet een kwestie van reststromen, het zijn hele bossen die in de kaken van de machines worden weggemoffeld. Onder het mom van meer licht in de bossen keert de wal het schip. Bossen zijn open landschappen geworden. De beslotenheid verdwijnt. Dit parklandschap is de visie van Frans Vera, u kent hem ongetwijfeld van de Oostvaardersplassen. Zou men de gebieden met elkaar verbinden, dan zat heel Nederland vol met grote grazers met alle rampzalige gevolgen van dien. De Partij voor die Dieren die dit stelt promoveert dierenleed. Geen oplossing dus. Integendeel.

De theorie van Frans Vera

Deze  meest invloedrijke natuurbeschermer van Nederland van na WO2  stelt dat de bossen in het Mesolithicum open waren als gevolg van begrazing door wilde grote grazers.  Het vormt de basis voor met name het experiment met grote grazers in de Oostvaardersplassen en het inzetten van Schotse Hooglanders in vele andere natuurgebieden.

Wetenschappelijk onderzoek  veegt theorie van tafel:

Niet grote grazers maar bosbranden oorzaak

Recent onderzoek in het Laarder Wasmeer bij Hilversum heeft ertoe geleid  dat de theorie van Vera berust op drijfzand.

Fysisch geografen en paleo- ecologen van het Instituut voor Biodiversiteit en Ecosysteemdynamica van de Universiteit van Aamsterdam ontdekten dat de karakteristieke Nederlandse stuifzandlandschappen al heel vroeg zijn ontstaan; vanaf circa 10.000 jaar geleden. Deze bevindingen resulteren in een alternatieve hypothese: niet grote grazers maar bosbranden lagen ten grondslag aan het ontstaan van open bossen en zandverstuivingen.

Leest u hierover :

https://www.groeneruimte.nl/nieuws/artikel.html?id=200313&b=gr180302